Konstantinep's Weblog

  • DEFENCENET

  • RSS Ειδήσεις για την Άμυνα

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

  • RSS Ειδήσεις από Ελλάδα

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξωτερικές Ειδήσεις

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Η σκοπιά…!

Posted by Κωνσταντίνος στο Κυριακή, 14 Οκτώβριος, 2012

Ένας ταγματάρχης αναλαμβάνει διοικητής ενός στρατοπέδου. Ο απερχόμενος διοικητής τον ξεναγεί στο στρατόπεδο. Του δείχνει το διοικητήριο, τους θαλάμους οπλιτών, τις τουαλέτες, τα λουτρά, τα μαγειρεία, τις αποθήκες οπλισμού κοκ.

Στο τέλος του δείχνει και το σύστημα ασφαλείας. Τη σκοπιά της πύλης, την κρυφή σκοπιά, τη σκοπιά στα πυρομαχικά και στο τέλος τη σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος διοικητής: Σκοπιά στο παγκάκι;

Παλαιός διοικητής: Ναι σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος διοικητής: Δηλαδή; Τι ακριβώς φυλάει εδώ ο σκοπός;

Παλαιός διοικητής: Το παγκάκι.

Νέος διοικητής: Και τι έχει δηλαδή το τόσο πολύτιμο αυτό παγκάκι και χρειάζεται σκοπός για να το φυλάει.

Παλαιός διοικητής: Δεν έχω την παραμικρή ιδέα αγαπητέ συνάδελφε. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι σου τα παραδίδω.

Νέος διοικητής: Εγώ όμως θέλω να μάθω. Δε μπορεί να έχει τοποθετηθεί μια σκοπιά έτσι γιατί του κάπνισε κάποιου διοικητή. Πού είναι τώρα ο προηγούμενος διοικητής;

Παλαιός διοικητής: Είναι αντισυνταγματάρχης και βρίσκεται στο λόχο στρατηγείου.

Νέος διοικητής: Ωραία. Θα τον πάρω αμέσως τηλέφωνο να τον ρωτήσω.

Παίρνει τηλέφωνο.

Νέος διοικητής: Λόχος στρατηγείου; Καλημέρα σας θα ήθελα να μιλήσω στον Αντισυνταγματάρχη κύριο τάδε.

Οπλίτης: Μισό λεπτό παρακαλώ.

Αντισυνταγματάρχης: Ορίστε.

Νέος διοικητής: Καλημέρα σας κύριε αντισυνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε και θέλω μια πληροφορία επειδή έμαθα ότι έχετε διατελέσει κι εσείς διοικητής στο εν λόγω στρατόπεδο.

Αντισυνταγματάρχης: Παρακαλώ κύριε ταγματάρχα.

Νέος διοικητής: Ξέρετε, ο απερχόμενος διοικητής: μου έδειξε τα μέτρα ασφαλείας. Θα τα θυμάστε κι εσείς φαντάζομαι.

Αντισυνταγματάρχης: Βεβαίως

Νέος διοικητής: Θα θυμάστε ασφαλώς και τη σκοπιά στο παγκάκι.

Αντισυνταγματάρχης: Βεβαίως.

Νέος διοικητής: Ήθελα να μάθω σε τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η σκοπιά.

Αντισυνταγματάρχης: Δε γνωρίζω δυστυχώς. Δεν υπηρέτησα πολύ σε αυτό το στρατόπεδο. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι τ άφησα.

Νέος διοικητής: Μήπως γνωρίζετε ποιος ήταν ο προηγούμενος διοικητής;

Αντισυνταγματάρχης: Βεβαίως. Είναι βέβαια Συνταγματάρχης τώρα αλλά είναι εξαίρετος άνθρωπος. Είμαι σίγουρος πώς θα γνωρίζει. Μισό λεπτό να βρω το τηλέφωνό του.

Μετά από λίγο, ο νέος διοικητής παίρνει τον Συνταγματάρχη στο τηλέφωνο…

Νέος διοικητής: Καλημέρα σας κύριε Συνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε, όπου είχατε υπηρετήσει κι εσείς πριν μερικά χρόνια.

Συνταγματάρχης: Ναι θυμάμαι. Ωραίοι καιροί τότε.

Νέος διοικητής: Ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Υποθέτω ότι θα θυμάστε τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά τη σκοπιά στο παγκάκι.

Συνταγματάρχης: Κατάλαβα. Θέλετε να με ρωτήσετε για τη σκοπιά στο παγκάκι. Ξέρετε κι εγώ αναρωτήθηκα, αλλά δεν βρήκα εξήγηση.

Νέος διοικητής: Και γιατί δεν την καταργήσατε;

Συνταγματάρχης: Ξέρετε τώρα…, δεν καταργείται έτσι μια σκοπιά. Για να αλλάξεις τα μέτρα ασφαλείας χρειάζεται να κάνεις αίτηση στη μεραρχία, αυτή να τη μεταβιβάσει στο ΓΕΕΘΑ, αυτό να τη στείλει στο ΓΕΣ, να φτάσει μέχρι το υπουργείο αμύνης, να γίνει μελέτη, να την εγκρίνει ο Ταξίαρχος, να τη στείλει στο Στρατηγό, να την εγκρίνει ο Στρατηγός, να έλθει να επιθεωρήσει ο Στρατηγός κι εδώ που τα λέμε… έχουμε που έχουμε τουλάχιστον μια στρατηγική το χρόνο, άλλη όρεξη δεν είχαμε να προσθέσουμε μια ακόμα και να τρέχουμε.

Νέος διοικητής: Μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω τον προηγούμενο διοικητή;

Συνταγματάρχης: Έχει πεθάνει. Δεν ήξερε όμως. Τον ρώτησα κι εγώ. Όμως ο προπροηγούμενος διοικητής, είναι τώρα απόστρατος βέβαια και θα είναι καμιά 90αριά χρονών, ζει. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντιστράτηγου πριν κάμποσα χρόνια και κάθε Κυριακή πηγαίνει στον εθνικό κήπο και κάνει τη βολτίτσα του, συζητάει με άλλους απόστρατους, παίζουν τάβλι, χαρτιά και άλλα. Είμαι σίγουρος ότι αυτός θα ξέρει. Και του αρέσει πολύ να μιλάει για τις αναμνήσεις του από το Στρατό.

Ξεκινάει, λοιπόν, ο νέος διοικητής και πάει και βρίσκει τον παππού.

Νέος διοικητής: Καλημέρα σας Στρατηγέ.

Στρατηγός: Καλημέρα.

Νέος διοικητής: Ξέρετε είμαι Ταγματάρχης και ανέλαβα τη διοίκηση του τάδε στρατοπέδου.

Στρατηγός: Αααα!, είχα υπηρετήσει κι εγώ εκεί. Ωραία χρόνια. Καταπληκτικά στελέχη και τέλειοι στρατιώτες. Μας βρήκε άψογους τότε ο Στρατηγός κι έδωσε 10 μέρες τιμητική σε όλους τους φαντάρους και λίγο αργότερο πήρα βαθμό και ανέβηκα στην ιεραρχία.

Νέος διοικητής: Θα θυμάστε βέβαια ότι στο στρατόπεδο υπάρχει μια σκοπιά δίπλα σε ένα παγκάκι. Μήπως ξέρετε γιατί την έχουν βάλει αυτή τη σκοπιά;

Στρατηγός: Τιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!! Ακόμη δεν έχει στεγνώσει το παγκάκι;

Advertisements

Posted in Για γέλια | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μία γάτα που της αρέσει η θάλασσα…

Posted by Κωνσταντίνος στο Πέμπτη, 12 Ιουλίου, 2012

Από τη δεκαετία του ΄50, ήδη, το Αμερικάνικο Ναυτικό αναζητούσε ένα μαχητικό αεροσκάφος, που θα ήταν ικανό να προστατεύσει τις Ομάδες Κρούσης Αεροπλανοφόρων του, αλλά και να εξασφαλίζει την απαραίτητη αεροπορική υπεροχή πάνω από το πεδίο μάχης. Τα ερευνητικά προγράμματα, που εκείνα τα χρόνια ήταν πολλά, απέδωσαν το περίφημο ραντάρ της Hughes AWG-9, αλλά απέτυχαν να βρουν τον κατάλληλο φορέα, για αυτό το οπλικό σύστημα. Λίγα χρόνια αργότερα –και ενώ το Ναυτικό δεν είχε ακόμα βρει το αεροσκάφος που αναζητούσε- στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 και η Αμερικάνική Αεροπορία εξέφρασε την ανάγκη για ένα νέο τακτικό μαχητικό. Τότε, οι απαιτήσεις των δύο όπλων, αποφασίστηκε να ικανοποιηθούν από ένα σχέδιο που δεν ήταν άλλο από το F-111 της General Dynamics. Την ανάπτυξη και κατασκευή για το Αμερικάνικο Ναυτικό θα την ανελάμβανε η Grumman. Το σχέδιο, όμως, απέτυχε να καλύψει τις ανάγκες και των δύο, καθώς απέδωσε ένα πολύ βαρύ αεροσκάφος και εγκαταλείφθηκε. Τότε το Ναυτικό προχωρεί μόνο του στην προκήρυξη του διαγωνισμού VFX, τον οποίο κέρδισε η Grumman, με το σχέδιο 303-60, που μετονομάστηκε σε F-14A. Το πρωτότυπο αεροσκάφος βγήκε από το εργοστάσιο της εταιρείας το 1970 και πλέον αντιπροσώπευε ένα οπλικό σύστημα, που ήταν ικανό όχι μόνο να αναχαιτίσει και καταρρίψει βομβαρδιστικά και πυραύλους τύπου κρουζ, από μεγάλη απόσταση και με ασφάλεια, χάρη στους πυραύλους AIM-54 Phoenix, αλλά και να καταρρίψει κάθε είδους αεροσκάφος σε κλειστές αερομαχίες.

Εξέλιξη

Η πρώτη πτήση του F-14A πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1970 και ήταν μικρής διάρκειας με τις πτέρυγες σε μέγιστη γωνία. Λίγες μέρες αργότερα, το ίδιο αεροσκάφος κατέπεσε από βλάβη στο κύριο και στο εφεδρικό υδραυλικό σύστημα και ενώ εκτελούσε τη δεύτερη πτήση του. Το πρόγραμμα, όμως, συνεχίστηκε κανονικά λίγους μήνες αργότερα (24 Μαΐου 1971), ενώ σταδιακά στις πτήσεις συμμετείχαν δέκα αεροσκάφη.

Τα προβλήματα δεν έλειψαν κατά τη διάρκεια εξέλιξης του αεροσκάφους, με κυριότερο και χαρακτηριστικότερο αυτό των κινητήρων. Στις αρχικές προδιαγραφές του Ναυτικού ήταν η τοποθέτηση των κινητήρων TF-300-P-412 της Pratt & Whitney, που στην πράξη αποδείχθηκαν ιδιαίτερα προβληματικοί και ευθύνονται για σημαντικό αριθμό ατυχημάτων. Αλλά και η ώση τους αποδείχθηκε ανεπαρκής για το αεροσκάφος, σε σημείο που το Ναυτικό διατύπωνε διαρκώς παράπονα για τη χρήση τους. Έγιναν προσπάθειες για τη βελτίωσή τους και την αύξηση της ώσης, αλλά αυτές γίνονταν αργά, με αποτέλεσμα οι αναβαθμισμένοι κινητήρες -414 να τοποθετηθούν στο 235ο αεροσκάφος και να χρειαστεί να έρθει το καλοκαίρι του 1979, για να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αντικατάστασης των παλιών κινητήρων σε όλα τα αεροσκάφη. Περαιτέρω βελτίωση ήρθε με το μοντέλο -414Α, που άρχισε να παραδίδεται το 1981 και σταδιακά εξόπλισε όλα τα F-14A. Δύο προσπάθειες εξοπλισμού του αεροσκάφους με διαφορετικούς κινητήρες – τον F401 της Pratt & Whitney και τον F101DFE (Derivative Fighter Engine) της General Electric – τελικά εγκαταλείφθηκαν, με αποτέλεσμα το F-14A να παραμείνει το μοναδικό μοντέλο σε υπηρεσία.

Στις 23 Νοεμβρίου 1987 άρχισαν οι δοκιμές του νέου μοντέλου F-14D και τον Απρίλιο του 1990 παρουσιάστηκε το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής. Στην ουσία είναι ένα εντελώς διαφορετικό αεροσκάφος, το οποίο φέρει τους νέους κινητήρες της General Electric F110-GE-400, αλλά και το νέο ψηφιακό ραντάρ της Hughes AN/APG-71, που βασίζεται στο  ραντάρ APG-70, το οποίο εξοπλίζει τα F-15E. Πέρα, όμως, από το ραντάρ καινούρια είναι τα ηλεκτρονικά, τα ραδιοβοηθήματα, το πιλοτήριο (τοο οποίο είναι συμβατό με συσκευές νυχτερινής όρασης, ο προειδοποιητής ηλεκτρομαγνητικών σημάτων, ενώ εγκαταστάθηκε και κάμερα τηλεόρασης και συσκευής υπερύθρων κάτω από το ρύγχος. 

Νωρίτερα, όμως, και συγκεκριμένα στις 29 Σεπτεμβρίου 1986, πέταξε ένα F-14A με τους νέους κινητήρες που αργότερα εξόπλισαν το μοντέλο –D. Το Αμερικάνικο Ναυτικό παρήγγειλε 70 τέτοια μοντέλα – που χαρακτηρίστηκαν Α+ – εκ των οποίων τα 38 καινούρια και τα 32 από ανακατασκευή ισάριθμων μοντέλων -Α. Τα αεροσκάφη αυτά πέρα των νέων κινητήρων, δεν έφεραν άλλες βελτιώσεις.

Παραλλαγές

Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του αεροσκάφους έγιναν διάφορες προτάσεις για παραλλαγές με λιγότερες ή περισσότερες βελτιώσεις και για διαφορετικούς σκοπούς, αλλά καμία από αυτές δεν υλοποιήθηκε. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι:

  •  F-14 IMI, που σκοπό είχε την αντικατάσταση του F-106.
  •  F-14B, με κινητήρα F401-PW-400, το οποίο ακυρώθηκε, λόγω τεχνικών προβλημάτων
  •  NF-14D, για εκτέλεση δοκιμών.
  •  F/A-14D, που αποτέλεσε μία πρόταση εκσυγχρονισμού των F-14D για αποστολές κρούσης
  •  RF-14, που προοριζόταν ως η αναγνωριστική έκδοση του αεροσκάφους
  •  F-14 Quickstrike, που θα αντικαθιστούσε τα Α-6, μετά την ακύρωση του Α-12 και αποτέλεσε εναλλακτική πρόταση έναντι του F/A-18E/F
  •  Super Tomcat 21, που θα διέθετε το 90% των δυνατοτήτων του Α-12, με χαμηλότερο κόστος
  •  Attack Super Tomcat 21, παραλλαγή του Super Tomcat 21 για την εκτέλεση αποστολών κρούσης
  •  ASF F-14, που υιοθετεί τους κινητήρες και τα ηλεκτρονικά του F-22

Οπλισμός

Ο σχεδιασμός του αεροσκάφους στηρίχθηκε σε δύο βασικές παραμέτρους: Την ανάγκη του Αμερικάνικου Ναυτικού για ένα αεροσκάφος αεροπορικής υπεροχής και την απαίτηση μεταφοράς των πυραύλων AIM-54 Phoenix. Το F-14 δύναται να μεταφέρει φορτίο αυτών των πυραύλων ξεχωριστά ή σε συνδυασμό με τους AIM-9 Sidewinder, AIM-7 Sparrow και ΑΙΜ-120 AMRAAM, ανάλογα το είδος της αποστολής που καλείται να εκτελέσει:

  •  Περιπολία Μάχης και Αναχαίτιση: 6xΑΙΜ-54
  •  Τυπική Αναχαίτιση: 4xΑΙΜ-54, 2xΑΙΜ-7 (πλέον ΑΙΜ-120), 2xΑΙΜ-9
  •  Αναχαίτιση/Αερομαχία: 4xΑΙΜ-7 (πλέον ΑΙΜ-120), 4xΑΙΜ-9
  •  Αναγνώριση: 1xTARPS (ατρακτίδιο αναγνώρισης), 2xδεξαμενές καυσίμων, 2xΑΙΜ-9 και 2xΑΙΜ-7/ΑΙΜ-120

Ο πύραυλος αέρος-αέρος ΑΙΜ-54 Phoenix είναι μοναδικός στο δυτικό οπλοστάσιο, ενώ για αρκετά χρόνια δεν υπήρχε εφάμιλλος παγκοσμίως. Πρόκειται για ένα βλήμα βάρους 443 κιλών, το οποίο μεταφέρεται μόνο από το F-14 και προορίζεται για την καταστροφή στόχων σε αποστάσεις ακόμα και πέρα των 200 χιλιομέτρων, ενώ η μέγιστη ταχύτητά του ξεπερνάει τα 5 Mach!

Το αεροσκάφος διαθέτει, επίσης, ένα σταθερό, εσωτερικά μεταφερόμενο πυροβόλο, που δεν είναι άλλο από το κλασικό εξάκανο περιστροφικό M61A1 Vulcan των 20χιλ, που εξοπλίζει το σύνολο σχεδόν των σύγχρονων Αμερικάνικων μαχητικών.

Σε υπηρεσία

Το F-14 γνώρισε πλούσια δράση σε διάφορα πεδία μάχης. Λίγο μετά την ένταξή του σε υπηρεσία, το 1975 το αεροσκάφος, επιχειρώντας από το αεροπλανοφόρο Enterprise, συμμετείχε στην επιχείρηση Frequent Wind για την εκκένωση της Σαϊγκόν, χωρίς ωστόσο να εμπλακεί σε μάχη. 

Στις 19 Αυγούστου 1981 δύο F-14 από τη μοίρα VF-41 του αεροπλανοφόρου “Nimitz”, ενεπλάκησαν με δύο Λιβυκά  Su-22, τα οποία κατέρριψαν με ισάριθμους AIM-9 Sidewinder. Πληροφορίες ανέφεραν ότι το ένα Λιβυκό μαχητικό ίσως εκτόξευσε έναν πύραυλο Atoll κατά των Αμερικάνικων μαχητικών.

Τον Οκτώβριο του 1983 αεροσκάφη της VF-32 από το «Independence” εκτέλεσαν αποστολές περιπολίας για την προστασία του στόλου, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Γρενάδα. Λίγο αργότερα αεροσκάφη της ίδιας μοίρας και αεροσκάφη από το αεροπλανοφόρο “John F. Kennedy” συμμετείχαν σε επιχειρήσεις στο Λίβανο, αλλά και κατά της Συρίας, παρέχοντας αεροπορική κάλυψη σε αεροσκάφη Α-6Ε και Α-7Ε, που έπληξαν στόχους στην κοιλάδα Μπεκάα.

Λίγα χρόνια αργότερα, στις 15 Απριλίου 1986, τα F-14 παρείχαν προστασία σε αεροσκάφη που βομβάρδισαν Λιβυκούς στόχους, στα πλαίσια της επιχείρησης “Eldorado Canyon”.

Στις 4 Ιανουαρίου 1989, δύο μαχητικά της VF-32, που επέβαιναν στο αεροπλανοφόρο “John F. Kennedy”, κατέρριψαν δύο Λιβυκά Mig-23, με την εκτόξευση δύο πυραύλων ΑΙΜ-7 και ενός ΑΙΜ-9 (όταν ο δεύτερος ΑΙΜ-7 αστόχησε).

Το αεροσκάφος, όμως, έδρασε και στα χέρια των Ιρανών, κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στον Κόλπο μεταξύ Ιράν και Ιράκ. Βασική τους αποστολή ήταν η έγκαιρη προειδοποίηση, ενώ έφερε ΑΙΜ-7 και ΑΙΜ-9, αφού οι ΑΙΜ-54 αποδείχθηκαν ιδιαίτερα απαιτητικοί και δύσκολοι στη συντήρηση.

Όταν το 1988-1989 το Κουβέιτ έθεσε τα δεξαμενόπλοιά του υπό Αμερικάνικη σημαία, για να τα προστατεύσει από τα πυρά των αντιμαχόμενων στον Κόλπο (Ιράν και Ιράκ), το Αμερικάνικο ναυτικό έστειλε στην περιοχή  αεροπλανοφόρα για την προστασία τους. Τα F-14  της μοίρας VF-154 αναχαίτισαν πολλές φορές Ιρανικά P-3F, ενώ σε μία άλλη περίπτωση δύο αεροσκάφη της VF-21 από το αεροπλανοφόρο “Independence” εκτόξευσαν έναν ΑΙΜ-7F και έναν ΑΙΜ-9L, εκτός παραμέτρων βολής, προς εκφοβισμό δύο F-4 της Ιρανικής αεροπορίας.

Ο Περσικός κόλπος, όμως, υπήρξε και το επόμενο μεγάλο θέατρο επιχειρήσεων για τα F-14, όταν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων “Desert Shield” και “Desert Storm” το 1990 και 1991, το Αμερικάνικο ναυτικό ανέπτυξε στην περιοχή οκτώ αεροπλανοφόρα. Τα αεροσκάφη εκτέλεσαν αποστολές συνοδείας των βομβαρδιστικών, χωρίς ωστόσο να συναντήσουν κάποιο εχθρικό αεροσκάφος. Μοναδική επιτυχία ήταν η κατάρριψη ενός Mil Mi-8 Hip, ενώ ένα αεροσκάφος χάθηκε, όταν επλήγη από αντιαεροπορικό πύραυλο τύπου SA-2. Τα επόμενα χρόνια, το αεροσκάφος συνέχισε να υπηρετεί στον Κόλπο, καθώς το Αμερικάνικο Ναυτικό διατηρούσε αεροπλανοφόρα στην περιοχή. Έτσι, στις 12 Ιανουαρίου 1993, 8 μαχητικά συμμετείχαν στην κάλυψη βομβαρδιστικών που έπληξαν στόχους στο Ιράκ. Η επόμενη επιχείρηση έλαβε μέρος το Δεκέμβριο του 1998 και το F-14 εκτέλεσε αποστολές στα πλαίσια της επιχείρησης βομβαρδισμού του Ιράκ, “Operation Desert Fox”.

Η Σομαλία αποτέλεσε άλλο ένα θέατρο επιχειρήσεων για το μαχητικό του Αμερικάνικου Ναυτικού, το οποίο επιχειρούσε από τα αεροπλανοφόρα “Kitty Hawk”, “Independence” και “Abraham Lincoln”.

Το F-14 δε θα μπορούσε να απουσιάσει από τις επιχειρήσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όταν σημαντικές Αμερικάνικες δυνάμεις –μεταξύ των οποίων ήταν και αεροπλανοφόρα- αναπτύχθηκαν στην περιοχή. Το 1995 το αεροσκάφος έδρασε στα πλαίσια της επιχείρησης “Operation Deliberate Force”, ενώ το 1998 έδρασε στα πλαίσια της “Operation Allied Force”, η οποία απέβλεπε στο βομβαρδισμό των Σέρβων του Κοσσόβου.

Το τελευταίο θέατρο μάχης, στο οποίο συμμετείχε το F-14 ήταν η επιχείρηση κατά της τρομοκρατίας με την εμπλοκή Νατοϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, που ξεκίνησε το 2001.

Επίλογος

Το τελευταίο F-14 απογειώθηκε από το αεροπλανοφόρο “Theodore Roosevelt” στις 28 Ιουλίου 2006, ενώ η τελευταία αποστολή του αεροσκάφους ήταν στις 8 Φεβρουαρίου 2006, όταν ένα ζεύγος F-14D βομβάρδισε στόχους στο Ιράκ στα πλαίσια της επιχείρησης “Iraqi Freedom”.

Posted in Αεροσκάφη | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »